İş Yerindeki Rollerimiz, Cinsiyet Rollerimiz

Bu yazı dünya için toplumsal cinsiyet eşitliğini isterken burnumuzun ucundakini görmekle ilgili.

Her birimiz birinin annesi, babası, kardeşi, çocuğu, ablası ya da abisiyiz. Yani kendi kimliğimizin yanında bir de taşıdığımız rollerimiz var. Bu roller çoğunlukla cinsiyetimize göre şekilleniyor ve maalesef bu rol ayrımında kadın + olmak bize çok havalı seçenekler sunmuyor. Örneğin bir anne olmak her zaman anlayışlı olmayı, anaç olmayı gerektirirken bir erkek çocuk haylaz olma hakkına sahip olabiliyor. Belki hiç farkında bile olmuyoruz ama bu rolleri iş yerimizde de taşıyabiliyoruz ve bunun bazı bedellerini ödüyoruz.

Çalışma arkadaşlarımızla taşıdıkları cinsiyet rolleri üzerinden, o kişi bu rolü almaya hevesli olmasa bile, ilişkilenebiliyoruz. Yöneticimiz bir anne ise, ondan iş yerinde de bize annelik yapmasını bekleyebiliyoruz. Çalışmalarımıza karşı daha anlayışlı olmasını, arkamızı toplamasını, sorunlar karşısında bir anne gibi sabırlı olmasını isteyebiliyoruz. Böyle yaklaşmadığı zaman onu kötüleyebiliyoruz. Öte yandan ekibimizdeki bazı genç erkek çalışanların “ben bu işi yapmam” tavırlarını onun çocukluğuna, haylazlığına verebilirken genç kadın çalışanların “hanım hanımcık” olmalarını bekleyebiliyoruz. Yani aynı davranışa verdiğimiz tepki biçimi onun kadın ya da erkek oluşuna göre değişebiliyor. İşe yeni başlayan pek çok genç kadın, üzerine yapıştırılan “kızcağız” sıfatından kurtulup kendi fikirlerinin dinlenmesi, yaptığı işe saygı gösterilmesi için bir mücadeleye girmek durumunda kalabiliyor. Erkekceğiz diye bir sıfat yok.

Günün sonunda, cinsiyet rollerimiz bize çalışma hayatımızın getirdiği iş yükünün üzerine duygusal bir yük bindirebiliyor. Kendi adıma çalışma hayatına başladığımdan beri ofis içinde görünmez olan bu rolleri fark etmeye, kendimi ve bu yükü taşıyan çalışma arkadaşlarımı “ayık” tutmaya çalıştım. Çünkü zaten hayatımızın pek çok alanında bu eşitsiz dağıtılan rollerin baskısını yaşıyoruz ve öyle görünüyor ki bu durum bir anda değişmeyecek. Ancak, her günümüzü birlikte geçirdiğimiz iş arkadaşlarımızla bunun değişmesi için birbirimizi özne olarak görmeye başlayabilir ve böylece eşitlik için bir adım atabiliriz. Bir yerden başlamak lazım.

Kadınlar günümüz kutlu olsun.

Fulden Aytaç / Content Writer / Gricreative